Haiku uit Stille Vijver door Siem van den Nieuwendijk Het zwaluwvolkje onder dakgoot weergekeerd op vroege morgen   Op lentemorgen kussen de karpers smakkend op waterplanten   De witte vlinder ontworsteld uit grauwe pop dansend in de zon   Op late avond van einde of nieuw begin zingen nachtegalen   De eerste bloesems vallen uit de pereboom twee witte vlinders   De witte vlinder parfumeerde haar vleugels op perebloesem   De merels zingen maar als ik ze ga zoeken staken zij hun zang   Moeder fuut met jong parel drupp’lend verenkleed rimpelend water    Vervlogen lente nu pas ken ik dankbaarheid voor blijde dagen    De blauwe reiger verschalkt rustig mijmerend de snelle vissen   Een zomerse dag groene kikker op een blad  zonder te zoeken   De zomeravond wordt door twee nachtegalen in slaap gezongen   De geur van zomer weide gedrenkt in parfum lieflijke mesthoop   Zomer strandplezier mijmerend over waar geluk twee mooie benen   Op het drukke strand waterijs in rood papier blijde kinderhand   Op zomeravond vind je van het strandplezier sporen in het zand   Hollandse zomers scheiden met regengordijn duinen van het strand   Een meesterstukje door dauwdruppels vervolmaakt ragfijn spinneweb   Op zomeravond klinkt over verlaten strand het lied van de zee   Het verdorde gras wuift in de zomerwind naar regenwolken   Drijvende zon op toppen van de golven verkondigt de nacht   Laatste zonnestraal door kalme zee ontvangen een purperen gloed   In storm en regen blonde jongen in rode kano midden op de Zaan   Met eerste herfstwind schep ik wat stukjes zomer in mijn vuilnisbak Uit stille vijver in samenzijn gevangen dronken zij de maan   Op het hoge duin trotseert de eenzame den de najaarsstormen   De ochtendnevel verbergt ze niet helemaal ik hoor ze loeien   Wazige schimmen is al wat er overblijft in de najaarsmist   Bulderende zee slechts door een dijk gescheiden van het stille dorp   Huilende jongen naast een leeg konijnenhok één dag na Kerstmis   Twee zwarte stippen op pas besneeuwd weiland roepen kra kra kra   Voor mij zo helder helemaal in zwart gekleed de grote meester   In concentratie alleen helemaal alleen de zingende boog   Het gevallen schot een moment van eeuwigheid door stilte omvat   Helden van weleer niets van roem gebleven dan wilde verhalen   Denkend aan morgen in de haast geheel ontwijd zachte vrouwenborst   Na heel lang wachten zeer aarzelend toegestemd herhaald verlangen   Twee groene huisjes nog uit mijn kinderjaren naast een torenflat   Naast ouder molen wanneer ik mijn ogen sluit zie ik mijn moeder   Heldere ogen op groen geverfde bank jonge oude man   Pas in mijn ziekbed heb ik nog één begeren frisse buitenlucht   Tijd om op te staan o mijn heerlijk warme bed de vogels zingen   In buitenspiegel werd de ontwakende dag onverwacht gezien   Niet alleen in zee eten de grote vissen de kleinere op   Lome vleugelslag in laatste zonnestralen einde van een dag   Alleen de meeuwen met vis tussen hun snavel mogen niet krijsen   Kleine kinderen met zonnige gezichtjes in een regenbui   Door tralies gekooid onuitwisbaar trotse kracht de oran-oetan     Een zomerse dag groene kikker op een blad  zonder te zoeken